Logo meierij.nl


Ondanks tegenslagen heeft Natascha Hoefhamer heeft zich tot doel gesteld de top te bereiken met rolstoeltennis. Foto: Wendy van Lijssel
Ondanks tegenslagen heeft Natascha Hoefhamer heeft zich tot doel gesteld de top te bereiken met rolstoeltennis. Foto: Wendy van Lijssel (Foto: )

Rolstoeltennisser wil naar de top

  Sport

Wendy van Lijssel

Ik dacht: 'Het komt wel weer goed'

Sportief, ambitieus en volhardend. Zo kan de 35-jarige Natascha Hoefhamer uit Schijndel het beste omschreven worden. Ondanks dat ze al vanaf jonge leeftijd te maken kreeg met allerlei lichamelijke ongemakken, die maakten dat ze in een rolstoel belandde, laat ze zich niet klein krijgen. Sterker nog. Ze beet zich vast in het rolstoeltennissen en na twee jaar afwezigheid op de baan staat ze intussen weer in de top 25 van Nederland.

SCHIJNDEL – Dat het leven niet altijd over rozen gaat hoef je Natascha Hoefhamer niet uit te leggen. De sportieve Skêndelse werd daar op jonge leeftijd al mee geconfronteerd. "Ik ben altijd sportief geweest en deed aan hockey. Net voor ik zou doorstromen naar de A1 klasse, verzwikte ik mijn enkel. Ik dacht: 'Het komt wel weer goed'. Dat deed het echter niet. Samengevat kreeg ik de diagnose post traumatische dystrofie, dat wordt tegenwoordig het complex regionaal pijnsyndroom genoemd. Ik had toen al noodgedwongen afscheid genomen van het hockeyen", vertelt ze. Na vier jaar op krukken rond gehobbeld te hebben, begon ze met rolstoeltennissen. "Ik wilde heel graag weer sporten. Ik heb aanleg voor balsporten. Tennissen vond ik leuk. Ik kon het niet op krukken dus heb ik om te beginnen een sportrolstoel geleend en ben ik gaan trainen." Natascha had en heeft aanleg voor het spel. "Om te beginnen kon ik niet zo goed rollen, dus de eerste maanden verloor ik alles. Ik ben echter fanatiek gaan trainen en in korte tijd ging mijn spel vooruit. Uiteindelijk lukte het me om in een paar jaar tijd de top 11 van Nederland te bereiken. In 2012 was ik met het dubbelspel nummer 55 van de wereldranglijst", vertelt ze met gepaste trots. Dat ze die plek wist te halen is te danken aan haar doorzettingsvermogen. Een ongeluk in 2010 zorgde er namelijk voor dat ze op dat moment al kampte met rugklachten. Ze verbeet de pijn en speelde zelfs vijf jaar door tot het echt niet meer ging. Ze belandde wederom in de medische molen. "Ik bleek een enorme hernia te hebben. Die is met spoed geopereerd. Vervolgens werd ik opgezadeld met zeven maanden verplichte rust en de mededeling dat ik mogelijk ook nooit meer zou kunnen tennissen", blikt ze terug. Hierin vergist iedereen zich. Natascha is dusdanig verslingerd aan de sport dat ze slechts 3½ maanden later al weer tenniste. Buitenshuis verplaatst ze zich in een rolstoel en binnenshuis loopt ze. Dat deed ze toen ook maar dusdanig instabiel dat ze om te beginnen haar heupen overbelast en er samengevat een chronische slijmbeursontsteking aan overhield. Ook hieraan werd ze geopereerd. Dat was in 2017. Natascha lijkt op een kat met negen levens. Intussen is ze weer volop aan het tennissen. "Voor mij is sporten net zo belangrijk als eten en drinken", verklaart ze. Doelstelling is om aansluiting te vinden bij de wereldtop en haar ultieme droom is om ooit naar de Paralympische spelen te mogen."

Reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox